Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα εργατικά. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα εργατικά. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Παρασκευή 15 Ιουνίου 2012 - 0 σχόλια

Δικαιώθηκε ο εργαζόμενος στις εκδόσεις Γεωργιάδη



Για μια ακόμη φορά αποδεικνύεται πως ο μόνος δρόμος απέναντι στην εργοδοτική αυθαιρεσία και τρομοκρατία είναι οι ανυποχώρητοι αγώνες μας

Αίσια έκβαση είχε ο αγώνας στις εκδόσεις Γεωργιάδη. Ο εργαζόμενος πληρώθηκε τα δεδουλευμένα του και πήρε διαβεβαίωση ότι δεν θα αλλάξει η εργασιακή του σχέση, δηλαδή θα παραμείνει στο 8ωρο με τις αποδοχές που είχε πριν.

Δυο λόγια για το πώς φτάσαμε ως εδώ

Ο συνάδελφος απευθύνθηκε στο σωματείο και από κοινού προσφύγαμε στην επιθεώρηση εργασίας όπου καταγγείλαμε την πρακτική των αφών Γεωργιάδη που εντελώς αυθαίρετα και μονομερώς (δηλαδή παράνομα) του ανακοίνωσαν ότι θα δουλεύει 4ωρο (από 8ωρο) και θα πληρώνεται τα μισά (πράγμα που εφάρμοσαν κιόλας).

Ο συνάδελφος αρνήθηκε την αλλαγή στο μισθό και στους όρους εργασίας του και συνέχισε να πηγαίνει κανονικά στη δουλειά του. Παράλληλα, το σωματείο προχώρησε σε κινητοποίηση έξω από το κατάστημα των αφών Γεωργιάδη καταγγέλλοντας την παραβίαση της σύμβασης του εργαζομένου.

Η απάντηση των εργοδοτών ήταν άμεση. Με περισσό θράσσος έστειλαν εξώδικο και στον εργαζόμενο και στο σωματείο, προφανώς θεωρώντας πως η καλύτερη άμυνα είναι η επίθεση! Αλλά και η στάση τους στην τριμερή συνάντηση που ακολούθησε στην επιθεώρηση εργασίας δεν ήταν καλύτερη! Ενώ παραδέχτηκαν, μεταξύ άλλων, ότι δεν είχαν καμιά σύμβαση για το σύνολο των εργαζομένων στην επιχείρηση, καθώς επίσης και καμιά τροποποίηση σύμβασης, όπως υποχρεούνταν –αυτοί και κάθε εργοδότης– από το νόμο, εξακολούθησαν να κατηγορούν τον εργαζόμενο και να αφήνουν αιχμές για το σωματείο και τη δράση του, ταυτίζοντάς το με κουκουλοφόρους…

Εμείς από την πλευρά μας δηλώσαμε πως δεν πρόκειται να υποχωρήσουμε, ότι θα υπερασπίσουμε τα δικαιώματα του συναδέλφου με κάθε τρόπο και καλέσαμε την επιχείρηση να ξανασκεφτεί τη στάση της…
Τελικά μία μέρα πριν τη δεύτερη συνάντηση στην επιθεώρηση, η εργοδοσία πλήρωσε τα δεδουλευμένα του συναδέλφου και ανακάλεσε την απόφασή της για μετατροπή του σε μερικής απασχόλησης.

Είναι μια μικρή νίκη, που όμως δείχνει ξεκάθαρα πως η αντίσταση στους χώρους δουλειάς είναι η μόνη λύση για τους εργαζομένους. Παρά τις δυσκολίες [εξώδικα, εκκωφαντική σιωπή (ή μήπως συγκάληψη;) από μικρά και μεγάλα ΜΜΕ κ.λπ.], η αποφασιστικότητα του συναδέλφου να υπερασπιστεί τα δικαιώματά του είχε αποτέλεσμα.

Ιδιαίτερα σε αυτή τη συγκυρία, όπου η εργοδοσία –στον κλάδο του βιβλίου και γενικά– έχει αποχαλινωθεί επιδιώκοντας να πατήσει στα ερείπια των ζωών μας για να διασώσει τα κέρδη της, η οργάνωση και η αντίσταση στους χώρους δουλειάς, καθώς και η συσπείρωση στο σωματείο, αποκτά κομβική σημασία.

Και κάτι τελευταίο. Αφορά το εξώδικο αλλά και τις κατηγορίες που εξαπολύθηκαν  –τώρα αλλά και κάθε φορά που κάποιος εργοδότης του κλάδου μάς βρίσκει απέναντί του– εναντίον  του σωματείου.
Οι επιθέσεις της εργοδοσίας ούτε μας αποθαρρύνουν ούτε μας τρομοκρατούν. Το σωματείο θα συνεχίσει να βρίσκεται δίπλα στους συναδέλφους που αγωνίζονται, θα συνεχίσει να δίνει δυναμικά τη μάχη ενάντια στην εργασιακή ζούγκλα που, ιδιαίτερα σήμερα, προσπαθούν να μας επιβάλλουν εργοδότες – κυβέρνηση – τρόικα.

Η ΑΛΛΗΛΛΕΓΓΥΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΟΠΛΟ ΜΑΣ

Σύλλογος Υπαλλήλων Βιβλίου – Χάρτου Αττικής

Πέμπτη 14 Ιουνίου 2012 - 0 σχόλια

Το δίκιο θα κριθεί στους δρόμους και όχι στης Βουλής τους διαδρόμους



«Ευρώ ή Δραχμή;», «ΣΥΡΙΖΑ ή Μνημόνιο;», «λιτότητα ή χρεωκοπία»…, αυτά είναι μερικά από τα διλήμματα που κυριαρχούν τις τελευταίες μέρες στο δημόσιο λόγο και στα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Τα κόμματα του μνημονίου επιλέγουν «το δύσκολο δρόμο της σωτηρίας της χώρας μέσα στην Ευρώπη, με σκληρά και αναγκαία μέτρα», ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ «θα ενώσει το λαό ενάντια στα μνημόνια της χρεωκοπίας». Και οι δυο μεριές παραγνωρίζουν κάτι πολύ βασικό: Αυτή τη στιγμή δεν γίνεται μια επίθεση στη χώρα, γενικώς, αλλά μια επίθεση στους μισθωτούς, στους συνταξιούχους, στους ανέργους, δηλαδή στον κόσμο της εργασίας.


 Όλα τα μέτρα που νομοθετήθηκαν με αφορμή την οικονομική κρίση μειώνουν την αξία της εργατικής μας δύναμης, είτε άμεσα (μείωση του βασικού μισθού και του επιδόματος ανεργίας), είτε έμμεσα (περικοπές κοινωνικών δαπανών, ιδιωτικοποιήσεις δημόσιων αγαθών, διάλυση συλλογικών συμβάσεων εργασίας, κλπ).

 Τα μέτρα που ψηφίστηκαν αποτελούσαν προτάσεις του ΣΕΒ (Σύλλογος Ελληνικών Βιομηχανιών ) πολύ πριν την κρίση, στο όνομα της τόνωσης της ανταγωνιστικότητας. Απ’ αυτά τα μέτρα οι εργοδότες βγαίνουν κερδισμένοι, αφού θα έχουν πιο φτηνά εργατικά χέρια, πιο αδύναμα σωματεία, πιο πειθαρχημένους εργαζόμενους μπροστά στο φόβο της ανεργίας. Άλλωστε μεγάλο κομμάτι του περιβόητου χρέους βρίσκεται σε ντόπιες τράπεζες και επιχειρήσεις. Με το πρόσχημα της κρίσης χρέους, καλούμαστε εμείς οι εργαζόμενοι να πληρώσουμε τη χρεωκοπία των τραπεζών και της φούσκας των στεγαστικών δανείων. 


Από εργατική σκοπιά λοιπόν, οποιοδήποτε δίλημμα τίθεται για «τη σωτηρία της χώρας» είναι ψευτοδίλημμα. Το ζήτημα δεν είναι πως θα βγει η χώρα από την κρίση, αλλά πως οι εργάτες θα καταφέρουν να αντιμετωπίσουν οποιαδήποτε εκδοχή διαχείρισης της κρίσης που θα επιλέξουν τα αφεντικά. Είτε αμειβόμαστε με ευρώ, είτε αμειβόμαστε με δραχμή, η εκμετάλλευση παραμένει η ίδια. Αυτό που πρέπει να μας ενδιαφέρει είναι, πως θα χτίσουμε από την αρχή ένα νέο συνδικαλιστικό εργατικό κίνημα το οποίο θα μπορεί να μπλοκάρει την επίθεση που δεχόμαστε σήμερα ως εργάτες. Δεν γίνεται να βγούμε όλοι οι Έλληνες από την κρίση. Δεν έχουμε τα ίδια συμφέροντα με τους Έλληνες εργοδότες που αυξάνουν τα κέρδη τους αξιοποιώντας τα αντεργατικά μέτρα. Αντίθετα έχουμε τα ίδια συμφέροντα με τους μετανάστες εργάτες χωρίς χαρτιά, τους οποίους από κοινού τα κόμματα του μνημονίου και η ακροδεξιά (Χρυσή Αυγή κλπ)  προβάλουν ως το μεγάλο πρόβλημα της ελληνικής κοινωνίας. 

Το ελληνικό κράτος ανεξαρτήτως κυβέρνησης ακολουθεί μια συνειδητή πολιτική, που τεχνητά ορίζει ως παράνομους το σύνολο των ανθρώπων που αναγκάζονται να μεταναστεύσουν στην Ελλάδα. Δεν είναι, πως θέλει να σφραγίσει τα σύνορα, αλλά είναι ανίκανο να το κάνει. Θέλει τους μετανάστες μέσα στη χώρα ως παράνομους, για να μπορούν τα ντόπια αφεντικά να βρίσκουν φτηνά και υπάκουα εργατικά χέρια. Ο ρατσισμός βοηθά στην υποτίμηση των μισθών αυτού του κομματιού της εργατικής τάξης, υποτίμηση που ξεκινά από τους μετανάστες και περνά φυσικά και στο ντόπιο τμήμα των εργαζομένων. Παράλληλα, το καθεστώς παρανομίας των μεταναστών, βοηθάει τις ντόπιες μαφίες να στρατολογούν και να ελέγχουν πιο εύκολα κόσμο. Έχουμε λοιπόν ένα φαύλο κύκλο: από τη μια η τεχνητή δημιουργία συνθηκών παρανομίας υποτιμά την αξία της εργατικής δύναμης των μεταναστών και τους σπρώχνει στα χέρια της μαφίας, από την άλλη αυτό αυξάνει την ξενοφοβία των ντόπιων και η ξενοφοβία και ο ρατσισμός συμβάλουν στην παραπέρα υποτίμηση και των μεταναστών και των ντόπιων. 


Η Χρυσή Αυγή δεν είναι μια αντι-συστημική πολιτική δύναμη. Όλα τα πρώην ηγετικά στελέχη της
(Κουσουμβρής, Ανδρουτσόπουλος, κ.α.) έχουν αποχωρήσει από αυτήν, κατηγορώντας τον αρχηγό της Μιχαλολιάκο για συνεργασία με την αστυνομία και χρηματοδότηση από το ΠΑΣΟΚ και τη ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ. Στον Άγιο Παντελεήμονα σε συνεργασία με τις αστυνομικές αρχές πουλάει προστασία στα μπαρ και στα μαγαζιά, στα οποία φυσικά δουλεύουν κάτω από άθλιες συνθήκες μετανάστες.

 Ο πραγματικός της στόχος δεν είναι η «απέλαση των λαθρομεταναστών», αλλά η διατήρησή τους ως φτηνό και υπάκουο εργατικό δυναμικό σε καθεστώς τρομοκρατίας. Η Χρυσή Αυγή ζητά στο προεκλογικό της πρόγραμμα, οι μετανάστες εργάτες να πληρώνουν διπλάσιες ασφαλιστικές εισφορές από τους ντόπιους (αβάντα δηλαδή στα αφεντικά που τους απασχολούν). Το εργατικό κίνημα απαιτεί, να μην πληρώνουν καθόλου ασφαλιστικές εισφορές οι εργαζόμενοι, να πληρώνουν μόνο οι εργοδότες και το κράτος.

Η Χρυσή Αυγή είναι τα καλά παιδιά του συστήματος και ως καλά παιδιά του συστήματος… δεν επανασυνδέουν το κομμένο ρεύμα, δεν σηκώνουν τις μπάρες στα διόδια, δεν προτρέπουν σε άρνηση πληρωμής εισιτηρίου στα μέσα μεταφοράς, δεν καλούν σε έμπρακτη ανυπακοή ενάντια στα χαράτσια, δεν συμμετέχουν σε διαμαρτυρίες έξω από επιχειρήσεις που απολύουν εργαζόμενους. Σε διατεταγμένη υπηρεσία από το σύστημα αποπροσανοτολίζουν για το ποιος είναι ο πραγματικός εχθρός. «Οι μετανάστες», μας λένε. Έτσι μένουν στο απυρόβλητο οι εργοδότες, τα κόμματα εξουσίας, τα μνημόνια, οι μπάτσοι που μέσω αυτών ψηφίστηκαν τα μνημόνια (αυτοί προστάτευαν τη Βουλή από την οργή του λαού). Δεν είναι τυχαίο που οι μπάτσοι ψηφίζουν μαζικά Χρυσή Αυγή και που οι Χυσαυγίτες μαζί με τα ΜΑΤ επιτίθενται σε διαδηλωτές.

Το πολιτικό σύστημα που τώρα καταγγέλλει τη Χρυσή Αυγή ως «ακραίους», για τους τηλεοπτικούς τραμπουκισμούς του Κασιδιάρη, είναι το ίδιο που τους καλύπτει όταν εφορμούν καθημερινά στα μέσα μεταφοράς και τις πλατείες ξυλοκοπώντας και μαχαιρώνοντας μετανάστες, αλλά και ντόπιους που δεν τους αρέσει η εμφάνισή ή το κούρεμά τους. Το τελευταίο εξάμηνο οι αντιρατσιστικές οργανώσεις έχουν καταγράψει 500 περιστατικά ρατσιστικής βίας, ενώ 30 μετανάστες είναι αγνοούμενοι από τις κοινότητές τους! 
Το πολιτικό σύστημα έχει υιοθετήσει πλήρως το ρατσιστικό λόγο των νεοναζί. Τις ίδιες ψεύτικες καταγγελίες που κάνουν τώρα οι δημοσιογράφοι και οι πολιτικοί για τη Χρυσή Αυγή, τις έκαναν παλαιότερα για το ΛΑΟΣ, τον Βορίδη, τον Άδωνη Γεωργιάδη και τον Πλεύρη. Αυτό τον συρφετό τώρα τον προβάλλουν ως «δημοκρατικές δυνάμεις». Ιστορικά πάντα, ο ρόλος της ακροδεξιάς ήταν να κάνει τη βρώμικη δουλειά των εργοδοτών, παρά τις «αντικαπιταλιστικές» ρητορείες της. 


Ως εργαζόμενοι χρειάζεται να σταθούμε απέναντι τόσο στους φασίστες με τις γραβάτες, όσο και στους φασίστες με τα ξυρισμένα κεφάλια. Να φτιάξουμε νέα σωματεία που δεν θα ελέγχονται από τα πολιτικά κόμματα και που θα δέχονται ως μέλη τους τούς μετανάστες εργάτες, διεκδικώντας και για αυτούς ίσα δικαιώματα και υποχρεώσεις. Αν δεν το κάνουμε αυτό, οι μαφίες (οι οποίες ας μην έχουμε αυταπάτες έχουν άριστες σχέσεις τόσο με την αστυνομία όσο και με την ακροδεξιά) θα γιγαντώνονται και ο κοινωνικός κανιβαλισμός θα εξαπλώνεται. Χρειάζεται να χτίσουμε σε κάθε γειτονιά ομάδες άμυνας των λαϊκών συνελεύσεων, οι οποίες θα προστατεύουν τους κατοίκους τόσο από τις επιθέσεις των νεοναζί μαχαιροβγαλτών όσο και από την αντικοινωνική βία των κρατικά ελεγχόμενων μαφιών. Την αντικοινωνική και εγκληματική βία της μαφίας δεν μπορεί και δεν θέλει να τη σταματήσει ούτε η Χρυσή Αυγή ούτε η αστυνομία. Μόνο ένα κοινωνικό κίνημα από τα κάτω που θα ενώσει ντόπιους και μετανάστες, θα μπορέσει να τσακίσει τις μαφίες, είτε είναι των ντόπιων, είτε είναι των μεταναστών, είτε είναι μικτές.


Οι εκλογές, ανεξάρτητα αν κάποιος αποφασίσει να συμμετέχει σε αυτές ή όχι, δεν μπορούν να λύσουν κανένα πραγματικό πρόβλημα των εργαζομένων. Αντίθετα καλλιεργούν αυταπάτες πως όλοι μαζί, εργάτες και αφεντικά μπορούμε ενωμένοι να βρούμε μια λύση για να «σωθεί η χώρα» (δηλαδή η καπιταλιστική κερδοφορία). Αν δεν αλλάξει ο πραγματικός συσχετισμός δύναμης στην κοινωνία ανάμεσα στους εργοδότες και τον κόσμο της εργασίας, όποια κυβέρνηση και να βγει, η πολιτική προς όφελος των αφεντικών θα συνεχιστεί. Ως εργάτες έχουμε πιο χρήσιμα πράγματα να ασχοληθούμε, από τις εκλογές: δημιουργία αυτοοργανωμένων μαχητικών σωματείων, οργάνωση απεργιών στους χώρους δουλείας, εξάπλωση των συνελεύσεων γειτονιάς, συγκρότηση αντιφασιστικών επιτροπών, δημιουργία δομών κοινωνικής αλληλεγγύης και αυτονομίας των εργαζομένων από το καπιταλιστικό σύστημα.

Ας υποδεχτούμε τη νέα κυβέρνηση, όπως της αξίζει… με απεργίες και διαδηλώσεις!


 ΕΣΕ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΚΗ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΝΩΣΗ Αθήνας

  http://athens.ese-gr.org/            Τηλέφωνο: 6941507846
Τετάρτη 13 Ιουνίου 2012 - 0 σχόλια

Μικρός Οδηγός Δικαιωμάτων Ανέργων


Οι" Άνεργοι, άνεργες από τις γειτονιές της Αθήνας",  μια δραστήρια συλλογικότητα που  αγωνίζεται για τα δικαιώματα των ανέργων και την επιβίωσή τους στις άγριες συνθήκες του κοινωνικού μεσαίωνα που ζούμε, δημιούργησε την αξιόλογη μπροσούρα. που παραθέτουμε με σκοπό να ενημερώσει τους συναδέλφους τους για τα δικαιώματα τους και να συμβάλει στην  οργάνωση  και τον αγώνα τους για μια ανθρώπινη ζωή.
Για επικοινωνία  μαζί τουςμπορείτε  να αξιοποιήσετε το  email: anergoi_geitonies@espiv.net ή να παραβρεθείτε στις συναντήσεις τους που γίνονται κάθε Τρίτη στο Αυτόνομο στέκι (Ζωοδόχου Πηγής   95-97) στα Εξάρχεια στις 8μμ
Για ενημέρωση μπορείτε να επισκέπτεστε τον ιστότοπό τους στην διεύθυνσηhttp://anergoigeitonion.espivblogs.net/


Μικρός Οδηγός Δικαιωμάτων Ανέργων που μοιράζεται στους ΟΑΕΔ από τη συνέλευση μας. Κάντε κλικ εδώ για να τον κατεβάσετε σε pdf ή κάντε τον αντιγραφή από την σελίδα πάνω για να τον χρησιμοποιήσετε όπως νομίζετε
Πέμπτη 24 Μαΐου 2012 - 1 σχόλια

Δελτίο τύπου του σωματείου εργαζομένων στο μετρό


                                                           
                                                               ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ 
                                    
Θα θέλαμε να σας κάνουμε γνωστό πως με την απόφαση 599/2012 οι περικοπές των μισθών μας κρίθηκαν από την Ελληνική Δικαιοσύνη ως παράνομες και αντισυνταγματικές, η οποία και υποχρεώνει την σημερινή διοίκηση της εταιρείας να μας καταβάλει τα παράνομα παρακρατηθέντα χρήματα.
Μετά από συνεννόηση με την εταιρεία και το Υ.ΠΟ.ΜΕ.ΔΙ. τηρήσαμε στάση αναμονής και προσπαθήσαμε να επιλύσουμε το θέμα στα πλαίσια του διαλόγου έχοντας ως κοινό παρονομαστή την επιταγή της δικαιοσύνης.
Δυστυχώς παρά τις διαβεβαιώσεις που λάβαμε από την Διοίκηση της Εταιρείας, ενημερωνόμαστε ότι η αδικία που υπεστήκαμε θα συνεχιστεί καθώς οι διοικούντες πλέον ακολουθούν την τακτική    «νίπτω τας χείρας μου» και παραπέμπουν το θέμα στις καλένδες νέων δικαστικών διαξιφισμών (εφετείο) και αντιπαράθεσης.
Βλέπετε είναι εύκολο για τους εκφραστές των πολιτικών των «μνημονίων» να κόβουν παράνομα και έξω από κάθε λογική μισθούς και συντάξεις και συγχρόνως είναι δύσκολο για αυτούς να εκτελούν τις αποφάσεις της δικαιοσύνης.
Ύστερα από απόφαση του Δ.Σ. του Σωματείου μας προκηρύσσουμε 24ωρες επαναλαμβανόμενες απεργίες. Επειδή όμως και εμείς ανήκουμε στον σκληρά δοκιμαζόμενο λαό, δηλώνουμε ότι σεβόμενοι τους μαθητές, τους γονείς και τον αγώνα τους για την εισαγωγή στα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα της χώρας οι κινητοποιήσεις μας θα ξεκινήσουν άμεσα με την λήξη των Πανελλαδικών Εξετάσεων και πριν την διεξαγωγή των Εθνικών Εκλογών.
Ζητάμε από όλα τα κόμματα, με την ευκαιρία των εκλογών να πάρουν θέση και να καταδικάσουν την στάση που κρατάει η Διοίκηση της Εταιρείας, το Υπουργείο και όσοι άλλοι αρνούνται να εκτελέσουν αποφάσεις της Ελληνικής Δικαιοσύνης.    
Τετάρτη 23 Μαΐου 2012 - 0 σχόλια

Κίνηση για την εργατική Χειραφέτηση και Αυτοοργάνωση


"Η θέση μας για τα συνεργατικά εγχειρήματα"

1.Η καπιταλιστική κρίση, μακροσκοπικά, δεν είναι τίποτε άλλο παρά μια μηχανή καταστροφής. Καταστροφής παραγωγικών δυνάμεων και βίαιη αναδιάταξη των παραγωγικών σχέσεων σε χειρότερες θέσεις για τον κόσμο της μισθωτής εργασίας. Κομβικό σημείο αυτής της καταστροφής, η γιγάντωση της δομικής ανεργίας και η διόγκωση της γκρίζας ζώνης μεταξύ εργασίας και ανεργίας, η μαύρη εργασία. Απότοκο της διαδικασίας αυτής είναι και η εμφάνιση και λειτουργία διαφόρων και πολλών ταχυτήτων συνεργατικών εγχειρημάτων, κυρίως στον τριτογενή τομέα, τον τομέα των υπηρεσιών.

2.Για μας εδώ πρέπει να γίνει ένας κρίσιμος διαχωρισμός. Η γενικευμένη καταστροφή για τα εργατικά εισοδήματα της εποχής μας, εντείνει τις προσπάθειες "μοιράσματος της φτώχειας" και "φιλανθρωπίας" και από πλευρές που δεν έχουν καμία σχέση με τον αγώνα της εργατικής τάξης για την απελευθέρωσή της, πολλές φορές μάλιστα, τέτοιες "φιλεύσπλαχνες" ενέργειες κρύβουν από πίσω τους το πιο σκοτεινό πρόσωπο των εχθρών μας. Τέτοιες κινήσεις όπως τα συσσίτια της εκκλησίας ή τα "κοινωνικά παντοπωλεία" ακροδεξιών και φασιστικών ομάδων στόχο δεν έχουν παρά μέσω της λείανσης κάποιων ακραίων φαινομένων της κρίσης να εξανθρωπίσουν όσο μπορούν το πρόσωπο του τυρρανικού σύγχρονου καπιταλισμού.

3.Τα συνεργατικά εγχειρήματα που μπορούν να σταθούν πραγματική βοήθεια στην εργατική τάξη και τους αγώνες της θα πρέπει να χαρακτηρίζονται από: α. Σύνδεση με τους εργατικούς αγώνες. Να είναι δηλαδή, ενεργό κομμάτι του κινήματος, β. να προωθούν το αμεσοδημοκρατικό-συνεργατικό μοντέλο σαν πρότυπο και παράδειγμα -στα μέτρα του εφικτού εντός της σημερινής καπιταλιστικής παραγωγής, γ. να μην απασχολούν μισθωτούς εργαζόμενους και να έχουν οριζόντια συνεταιριστική μορφή στη λογική της συλλογικής ιδιοκτησίας, δ. οι εργαζόμενοι που συνεταιρίζονται σε αυτά τα εγχειρήματα, να αμοίβονται με βασικό μισθό που να μην υπερβαίνει σε πολλαπλάσια μορφή τον μέσο μισθό της εργατικής τάξης, δηλαδή να μη στοχεύουν στον πλουτισμό των μελών τους, αλλά στην αξιοπρεπή διαβίωση τους.
Από αυτή τη σκοπιά απορρίπτουμε και τον "εθελοντισμό" που δεν πετυχαίνει παρά να μειώνει περαιτέρω το εργατικό κόστος.

4. Δεν έχουμε καμιά αυταπάτη ότι ο γόρδιος δεσμός της εκμετάλλευσης, μπορεί να λυθεί εθελοτυφλώντας απέναντι στις κυρίαρχες καπιταλιστικές σχέσεις παραγωγής και ιδιοκτησίας. Το αντίθετο μάλιστα. Αγωνιζόμαστε για την γέννηση και ενδυνάμωση ενός ταξικού επαναστατικού εργατικού κινήματος που στον πυρήνα της λογικής του θα έχει την κατάκτηση των μέσων παραγωγής και την αυτοδιαχείρησή τους από τη κοινωνική πλειοψηφία και όπλα του θα είναι το πάγωμα της παραγωγής, ο εργατικός εκβιασμός στην εργοδοσία και το κράτος, η γενική απεργία. Ο δρόμος που έχουμε επιλέξει προς αυτή τη κατεύθυνση είναι η ενίσχυση των εργατικών αντιθεσμών, των σωματείων, των εργατικών συμβουλίων και των ταξικά συνειδητοποιημένων συνελεύσεων γειτονιάς. Σε αυτό το πλαίσιο βλέπουμε και τα συνεργατικά εγχειρήματα ως συμπληρωματικό κομμάτι αυτού του ενιαίου αγώνα της τάξης για την απελευθέρωσή της, που μπορούν ειδικότερα στη πόλη μας να στηρίξουν -και ήδη αρκετά από αυτά το κάνουν- εργατικούς αγώνες, αλλά και τη προσπάθεια για χτίσιμο ενός ανεξάρτητου εργατικού κέντρου αγώνα.

5. Βλέπουμε τα εγχειρήματα αυτά ως κύτταρα οργάνωσης της τάξης στο βαθμό που οι εργαζόμενοί τους συνειδητά και μεθοδικά προπαγανδίζουν την γενικευμένη αυτοδιαχείριση και προβάλλουν το παράδειγμα της δομής τους μέσα και από τον μεταξύ τους συντονισμό (προς αποφυγή του σεπαρατισμού) και από την οργανική τους σύνδεση με εργατικούς αγώνες (κάνοντας πράξη την ταξική αλληλεγγύη). Ο ρόλος που μπορούν να διαδραματίσουν στην εξέλιξη των διαδικασιών συγκρότησης και δόμησης αυτού του επαναστατικού πόλου στο εργατικό θα διαμορφώνεται διαλεκτικά μέσα στην πορεία αυτής της κατεύθυνσης και πάντα σε στενή σχέση με τα αναβαθμισμένα πολιτικά χαρακτηριστικά που όσο κερδίζουν έδαφος και κοινωνική απεύθυνση θα βελτιώνουν και τις πολιτικές δυνατότητες των δομών αυτών και είναι για εμάς σε κάθε περίπτωση στόχος πάλης και πολιτικής ζύμωσης. 
Πηγή:http://federacion-salonica.blogspot.com/


Δευτέρα 21 Μαΐου 2012 - , 0 σχόλια

24ΩΡΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΣΤΑ ΜΜΕ ΤΗ ΔΕΥΤΕΡΑ 28 ΜΑΪΟΥ




Η Συντονιστική Επιτροπή των Συνεργαζομένων Ενώσεων στο χώρο του Τύπου και των ΜΜΕ, ύστερα από σχετικές αποφάσεις των Δ.Σ., καλεί όλους τους εργαζομένους στον Τύπο και στα ΜΜΕ να συμμετάσχουν στην προειδοποιητική 24ωρη απεργία τη Δευτέρα, 28 Μαΐου 2012 για την υπογραφή ΣΣΕ, καταγγέλλοντας ταυτόχρονα την επιχειρούμενη εκ μέρους της κυβέρνησης και της εργοδοσίας αποδόμηση κάθε εργασιακού δικαιώματος. Επίσης, προτείνει την κλιμάκωση της απεργίας σε περίπτωση που συνεχιστεί η εργοδοτική αδιαλλαξία. Δηλώνουμε στους εργοδότες ότι θα μας βρουν απέναντί τους δυναμικά, αν επιλέξουν να μην προχωρήσουν στην υπογραφή ΣΣΕ ή καταγγείλουν τις ισχύουσες και επιχειρήσουν να τορπιλίσουν την ισχύ, υπόσταση και την ανανέωση των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας, με προώθηση υποδεέστερων ατομικών συμβάσεων, χωρίς την ισχύ των κατοχυρωμένων εργασιακών δικαιωμάτων μας. Δεν θα επιτρέψουμε αυθαίρετες μειώσεις αποδοχών, επαναδιαπραγμάτευση αμοιβών και όρων εργασίας από μηδενική βάση, την εκ περιτροπής εργασία και αμοιβές «ελεημοσύνης», υπό την απειλή μαζικών απολύσεων, το απαράδεκτο φαινόμενο να πληρώνουν από την τσέπη οι φωτορεπόρτερ το ΦΠΑ τιμολογίων που καθυστερούν ή δεν πρόκειται να πληρωθούν ποτέ.

Απεργούμε γιατί:

- Οι εργοδότες και στον χώρο των ΜΜΕ με βάση τους «εκτρωματικούς» αντεργατικούς νόμους και διατάξεις των μνημονίων – πολιτικές τις οποίες έχει ήδη καταδικάσει ο ελληνικός λαός στις εκλογές της 6 ης Μαΐου - είναι έτοιμοι να χτυπήσουν ακόμα πιο βάρβαρα τις αμοιβές και τα δικαιώματα των συναδέλφων μας.
- Προειδοποιούμε ότι κάθε απόπειρα εφαρμογής του 4046/12 και της σχετικής Πράξης Υπουργικού Συμβουλίου (που καταργεί επιδόματα, «παγώνει» τις μισθολογικές εξελίξεις και ενθαρρύνει τις συμπιέσεις των βασικών μισθών στο επίπεδο των κατωτάτων αμοιβών, δηλαδή στα 470 καθαρά το μήνα) θα αντιμετωπίζεται εφεξής ακαριαία, με κάθε συνδικαλιστικό μέσο.
- Διεκδικούμε δουλειά, αξιοπρεπείς ΣΣΕ, κοινωνική ασφάλιση για όλους και σοβαρή, αξιόπιστη και δημοκρατική ενημέρωση με βάση τις αληθινές ανάγκες της κοινωνίας.
- Τα τελευταία χρόνια οι εργοδότες του Τύπου και των ΜΜΕ, ακολουθώντας τις επιταγές της τρόικας (ΕΕ–ΔΝΤ-ΕκΤ) και των κυβερνήσεων, οδήγησαν χιλιάδες συναδέλφους μας στην ανεργία, μείωσαν δραματικά μισθούς και αποζημιώσεις, επέκτειναν με σαρωτικό και αυταρχικό τρόπο τις κακοπληρωμένες και επισφαλείς, ελαστικές λεγόμενες μορφές εργασίας, τρομοκράτησαν και εκβίασαν συναδέλφους για να τους αποσπάσουν τις υπογραφές σε ατομικές συμβάσεις εργασίας.
- Οι ιδιοκτήτες του Τύπου και των ΜΜΕ, επομένως, απαξίωσαν όχι μόνο την εργασία και την κοινωνική προσφορά μας, αλλά χρεοκόπησαν – πλουτίζοντας οι ίδιοι – τις επιχειρήσεις τους και την ενημέρωση των πολιτών. Σήμερα κυριαρχεί ανεργία, ανασφάλεια, επισφαλής κακοπληρωμένη και ανασφάλιστη εργασία σε εφημερίδες, κανάλια, ραδιόφωνα, ενημερωτικά sites και portals , στον ιδιωτικό και στο δημόσιο τομέα. Εργοδότες, κυβερνητικοί μηχανισμοί και τρόικα επιδιώκουν φανερά το τέλος της συλλογικής δράσης των εργαζομένων και των συνδικαλιστικών τους οργανώσεων.
- Ταυτόχρονα, οι κυβερνήσεις των μνημονίων, κατ’ εντολή της τρόικας έκλεψαν τα αποθεματικά των Ταμείων, διευκόλυναν την υπεξαίρεση των εισφορών μας από την εργοδοσία και πετσόκοψαν συντάξεις και ιατροφαρμακευτικές υπηρεσίες, στέλνοντας ακόμα πιο βαθιά στη φτώχεια και τους απόμαχους συναδέλφους μας και τις οικογένειές τους.
- Απαιτούμε από τις εργοδοτικές οργανώσεις να σταματήσουν τον πόλεμο εναντίον μας και τον χωρίς αρχές ανταγωνισμό μεταξύ τους. Απαιτούμε να προσέλθουν με σοβαρότητα στο τραπέζι για την υπογραφή ΣΣΕ και για μια ουσιαστική συζήτηση για την υπέρβαση της κρίσης των ΜΜΕ, που οι ίδιοι δημιούργησαν. Ζητάμε συλλογικά δικαιώματα, που θα εγγυώνται την αξιοπρέπεια και την ανεξαρτησία των δημοσιογράφων και της Ενημέρωσης.

Μαζί με τους εργαζόμενους όλης της χώρας αντιτάσσουμε την οργανωμένη, μεθοδική και συνεχή μας αντίσταση:
- Η προειδοποίησή μας προς κάθε κατεύθυνση είναι κάθετη, καθολική και μη αναστρέψιμη. Δεν θα ανεχτούμε καμιά απόπειρα καταχρηστικής «μνημονιακής» εργοδοτικής πρακτικής. Η πολιτική του μνημονίου έχει καταγγελθεί και καταδικαστεί σε κάθε επίπεδο της κοινωνίας μας.
- Δηλώνουμε ότι θα προστατεύσουμε με κάθε θυσία τα δικαιώματά μας. Ότι «μηδενική βάση» δεν υφίσταται στην διαπραγμάτευση της αμοιβής της εργασίας και των δικαιωμάτων των εργαζομένων.
- Καλούμε τους συναδέλφους να μην συναινούν με την εργοδοτική πλευρά για μεταβολή της εργασιακής τους σχέσης και ζητούμε από όλους τους εργαζόμενους στα ΜΜΕ να επικοινωνούν άμεσα με τα Διοικητικά Συμβούλια των αρμοδίων Ενώσεων, προκειμένου να διασφαλιστούν τα δικαιώματα τους.

Στους εκβιασμούς και στην τρομοκρατία τους, οφείλουμε σύσσωμοι να αντιτάξουμε την αγωνιστικότητά μας. Κανένας μόνος του στην κρίση.

ΑΠΟ ΤΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΤΗΣ ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ
ΤΩΝ ΣΥΝΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΕΝΩΣΕΩΝ ΣΤΑ Μ.Μ.Ε.
Κυριακή 20 Μαΐου 2012 - 0 σχόλια

Δύο μήνες απεργία στην Phone Marketing - Εδώ με αγώνα ταξικό γιατί εμείς δεν ζούμε με 100 ευρώ




Συναδέλφισσες και Συνάδελφοι,

Εδώ και  57 ημέρες βρισκόμαστε σε απεργία. Στέλνουμε καθημερινά μήνυμα προς την διοίκηση της επιχείρησης, ότι δεν λυγίζουμε, ότι συνεχίζουμε μέχρι να βγούμε νικητές. Όλον αυτόν τον καιρό αντιμετωπίσαμε πολλά προβλήματα. Η εργοδοσία προσπάθησε να μας βάλει πολλά εμπόδια, να μας διασπάσει, να διαλύσει τον αγώνα μας, δεν δίστασε να χρησιμοποιήσει, ακόμα και απεργοσπαστικό μηχανισμό. Συμπαραστάτης στα συμφέροντα του εργοδότη, οι αποφάσεις της συγκυβέρνησης ΠΑΣΟΚ – ΝΔ, είτε σε επίπεδο Υπουργείου Εργασίας, είτε σε αυτό της Επιθεώρησης Εργασίας, είτε και μέσο της αστυνομίας έδειξε ότι ένα αναγνωρίζει και στηρίζει, το δίκιο του εργοδότη.
Εμείς, οι εργαζόμενοι της Phone marketing, καλούμε την επιχείρηση,το υπουργείο εργασίας, την αστυνομία και όποιον εμπλέκεται σε αυτή την υπόθεση, να κατανοήσει ότι η αξιοπρέπεια μας και η ίδια η ανάγκη μας για επιβίωση δεν μας επιτρέπουν να κάνουμε πίσω σε αυτό τον αγώνα. Θα πάρουμε όλα τα απαραίτητα μέτρα να συνεχίσουμε μέχρι να δικαιωθούν τα αιτήματά μας. Για 140 ευρώ με ένα 8ωρο την εβδομάδα, δεν μπαίνουμε για δουλειά.

Σκλάβοι του 21ου αιώνα δεν θα γίνουμε.

            Ξέρουμε τον τρόπο. Ο αγώνας των εργατών της ελληνικής χαλυβουργίας που πρώτοι όρθωσαν το ανάστημα τους, που με ανυπακοή και απειθαρχία, 6 μήνες τώρα, συνεχίζουν την απεργία τους απέναντι και στην εργοδοσία και στους αντεργατικούς νόμους, είναι για εμάς ο φάρος του αγώνα μας. Στη Γενική μας Συνέλευση στις 11/05/2012, η πλειοψηφία των εργαζομένων αποφάσισε, με προκήρυξη και από το Συνδικάτο Εργατοϋπαλλήλων Τηλεπικοινωνιών και Πληροφορικής και από το Σωματείο των Εργαζομένων στο Χρηματοπιστωτικό Σύστημα νέες επαναλαμβανόμενες 24ωρες απεργίες μέχρι και την Παρασκευή 18/05/2012. Επίσης έχουμε ενεργοποιήσει το απεργιακό μας ταμείο και καλούμε όλες τις οργανώσεις των εργαζομένων, που χωρίς την συμπαράσταση των οποίων, δεν θα είχαμε φτάσει ως εδώ, να ενισχύσουν τον αγώνα μας για να αντιμετωπίσουμε τα σοβαρά προβλήματα επιβίωσης που κάνουν ήδη την εμφάνισή τους.
            Ξέρουμε το γιατί. Δεν έχουμε καμία αυταπάτη για τις προθέσεις της εργοδοσίας. Από την πρώτη στιγμή με αυτό το επαίσχυντο μέτρο της εκ περιτροπής εργασίας (;) θέλησε να μας υποχρεώσει σε παραίτηση, ώστε να προσλάβει εργαζόμενους με τις νέες συμβάσεις που προβλέπουν μισθούς πείνας, όπως άλλωστε κάνει μια μεγάλη μερίδα των εργοδοτών στο κλάδο μας. Όσα τερτίπια και αν χρησιμοποιήσουν, όσους ισολογισμούς και να μας παρουσιάσουν, στους οποίους φαίνεται ξεκάθαρα η μεταφορά ποσών από την μια στην άλλη εταιρεία, του ίδιου ιδιοκτήτη, εμάς δεν μπορούν να μας μπερδέψουν. Γνωρίζουμε πολύ καλά ότι όλα τα χρόνια μέχρι σήμερα, με την δουλειά μας παράγουμε τεράστιο πλούτο και τον καρπώνονται οι ιδιοκτήτες της επιχείρησης. Γνωρίζουμε επίσης ότι χωρίς τους εργάτες ούτε γρανάζι γυρίζει, ούτε τηλέφωνο δουλεύει, όπως αποδεικνύεται στην πράξη.
ΕΔΩ ΜΕ ΑΓΩΝΑ ΤΑΞΙΚΟ
ΓΙΑΤΙ ΕΜΕΙΣ ΔΕΝ ΖΟΥΜΕ ΜΕ 100 ΕΥΡΩ

            Συνεχίζουμε, λοιπόν, τον αγώνα μας, πιο έμπειροι και πιο αποφασισμένοι. Με την αλληλεγγύη καθημερινά να παίρνει μεγαλύτερες διαστάσεις και να μας δίνει κουράγιο και δύναμη να πάμε ακόμα παρακάτω. Για εμάς είναι μονόδρομος και πολύ σύντομα θα είναι μονόδρομος για χιλιάδες εργαζόμενους στο κλάδο που είτε δουλεύουν και παραμένουν για μήνες τώρα απλήρωτοι, είτε οι μισθοί που παίρνουν, με βάση τις νέες συμβάσεις, δεν φτάνουν ούτε για να επιβιώσουν. Δεν κάνουμε βήμα πίσω, δεν λυγίζουμε, θα συνεχίσουμε με όλους τους τρόπους και τα μέσα.
ΟΧΙ ΣΤΗ ΜΕΙΩΣΗ ΩΡΑΡΙΟΥ ΚΑΙ ΜΙΣΘΩΝ
ΟΧΙ ΣΤΙΣ ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ
ΚΑΜΙΑ ΑΛΛΑΓΗ ΣΤΙΣ ΕΡΓΑΣΙΑΚΕΣ ΜΑΣ ΣΧΕΣΕΙΣ

Τρίτη 1 Μαΐου 2012 - 0 σχόλια

Να γίνουμε Σικάγο:1886-2012! Ζήτω η Εργατική Πρωτομαγιά



Η φετινή συγκυρία της Εργατικής Πρωτομαγιάς θέλει την παγκόσμια εργατική τάξη, την τάξη των καταπιεσμένων και των «κολασμένων όλης της γης», να υποχωρεί διαρκώς απ’ όσα με αίμα είχε κατακτήσει από την απεργία της 1ης Μάη του 1886 στο Σικάγο –που την καθιέρωσε ως μέρα μνήμης των εργατικών αγώνων– μέχρι σήμερα.

Εμείς κρατάμε όλη τη γης μες στ’αργασμένα μπράτσα
και σκιάχτρα στέκουνται οι θεοί και αφέντη έχουνε φάτσα.
Γιάννης Ρίτσος, Επιτάφιος

Ιδιαίτερα στην ελληνική καπιταλιστική πραγματικότητα, ακόμα και το 8ωρο, ματωμένο αίτημα των απεργών του Σικάγο, θεωρείται παρελθούσα συνθήκη. Η ανεργία καλπάζει και στην πραγματικότητα ξεπερνάει το ¼ του εργατικού δυναμικού, ο επισφαλώς εργαζόμενος με τα ελαστικά ωράρια, την ανασφάλιστη εργασία και τη διαρκή απειλή της απόλυσης είναι η επικρατέστερη φιγούρα της εργατικής τάξης, και την ίδια στιγμή μισθοί, συντάξεις, επιδόματα και άδειες πετσοκόβονται με ταχείς ρυθμούς. Η ραγδαία αύξηση των αυτοκτονιών τα τελευταία 2 χρόνια, κυρίως λόγω οικονομικών δυσχερειών, έρχεται να επισφραγίσει τη ζοφερή εργασιακή πραγματικότητα που βιώνει το προλεταριάτο σήμερα.

Συνείδηση

Τα τελευταία 30 χρόνια το προλεταριάτο της χώρας διεμβολίστηκε από τον σοσιαλδημοκρατικό συνδικαλισμό, πείστηκε από τις υποσχέσεις ταξικής ανέλιξης και επιβεβαίωσε υλικά τη μικροαστική ονείρωξη μέσα από τις πιστωτικές κάρτες και τα δάνεια. Κατακερματισμένο και από την αναδιάρθρωση των μέσων παραγωγής βρέθηκε να αποθεώνει τον ατομικισμό και την προσωπική καβάντζα, ξεχνώντας έτσι ότι μέσω της συλλογικής ταξικής συνείδησης και των συλλογικών αγώνων κατόρθωσε να βελτιώσει τις συνθήκες ζωής του μέσα στα χρόνια.

Αυτή ακριβώς είναι η πρόκληση της εποχής. Να επανακτήσουμε ως εργατική τάξη τη συνείδηση της θέσης μας και των συλλογικών μας συμφερόντων. Συμφέροντα τα οποία στέκουν στην ακριβώς αντίθετη θέση με αυτά της αστικής τάξης, της τάξης των αφεντικών, του κράτους και τους κεφαλαίου.


Τίποτα κοινό δεν έχουμε με τα αφεντικά, εγχώρια και διεθνή, και αυτό πρέπει να γίνει σαφές. Ο ηττημένος γραφειοκρατικός συνδικαλισμός, δεξιός και αριστερός, προσπαθεί, για παράδειγμα, να μας πείσει ότι υπογράφοντας συλλογική σύμβαση με μειώσεις στο μισθό έως και 20% είναι νίκη(!). Μας λένε ότι είναι κατάκτηση γιατί οι εργοδότες, λέει, δεν θέλουν καν να υπογράψουν συλλογικές συμβάσεις. Είναι κατάκτηση, γιατί «τι να κάνουμε, οι επιχειρήσεις πρέπει να γίνουν βιώσιμες, τα αφεντικά πρέπει να συνεχίζουν να αυξάνουν τα κέρδη τους, ο καπιταλισμός πρέπει να επιβιώσει».

Ως τάξη πρέπει να κατανοήσουμε ότι δεν μας συμφέρει ούτε τα αφεντικά να αυξάνουν τα κέρδη τους ούτε να επιβιώσει ο καπιταλισμός. Δεν μας συμφέρει να γυαλίζουμε τις αλυσίδες μας, επειδή μας έχουν μάθει να ζούμε σιδηροδέσμιοι. Αυτό που μας συμφέρει είναι μια ζωή με αξιοπρέπεια και δημιουργικότητα, μια ζωή με εξασφαλισμένους τους υλικούς όρους επιβίωσης, μια ζωή που ο καπιταλισμός δεν μπορεί να μας παρέχει.

Τα κελεύσματα για διαρκή υποταγή, είτε επικαλούνται τη σωτηρία της πατρίδας και «την εθνική ομοψυχία ενάντια στους κακούς ευρωπαίους», είτε γίνονται από αφεντικά και συνδικαλιστικές ηγεσίες, δεξιά και αριστερά, έχουν έναν και μοναδικό στόχο: να μας κάνουν να παραδεχτούμε ότι η τάξη μας και η τάξη τους έχουν κοινά συμφέροντα. Να μας κάνουν να πειστούμε ότι είναι προς το συμφέρον μας η όλο και μεγαλύτερη εκμετάλλευσή μας, να μας κάνουν να συναινέσουμε στους όρους σκλαβιάς που μας ετοιμάζουν.

Αντιλαμβανόμενη η κυρίαρχη ιδεολογία ότι η κοινωνική συναίνεση στο πολιτικό και οικονομικό σύστημα διαρρηγνύεται μέρα με τη μέρα, προσπαθεί να ανασυνταχθεί και, χρησιμοποιώντας ιδεολογικά τεχνάσματα, να αποπροσανατολίσει την κοινωνία. Σ’ αυτή την κατεύθυνση κινείται το ξεπήδημα κομμάτων που φέρουν τον τίτλο του «αντιμνημονιακού». Σαν τους χαμαιλέοντες, άνθρωποι που στήριξαν ψυχή τε και σώματι αυτό το σύστημα (βλ. Καμένο, Κατσέλη, Μπακογιάννη, Μανώλη κ.α.) προσπαθούν να μας πείσουν ότι έχουν μεταλλαχθεί και ότι υποστηρίζουν πλέον τα συμφέροντά μας.
Σ’ αυτή την κατεύθυνση κινείται επίσης η υπερπροβολή του ακροδεξιού λόγου και η ταυτόχρονη μιντιακή απενοχοποίηση των φασιστικών και ναζιστικών καθαρμάτων, και η τοποθέτησή τους εντός θεσμικού πλαισίου. 

Το σύστημα καλλιεργεί τα φοβικά και συντηρητικά κοινωνικά αντανακλαστικά, γιατί κατανοεί ότι είναι τα μόνα που θα παράγουν την απαραίτητη συναίνεση. Γιατί δεν είναι η Χρυσή Αυγή, αλλά οι «σοσιαλιστές» Χρυσοχοΐδης και Λοβέρδος που θεσμοθέτησαν τα ρατσιστικά πογκρόμ ενάντια σε μετανάστες. Είναι το σύνολο του πολιτικού συστήματος και τα μιντιακά τους φερέφωνα που ανάγουν το «μεταναστευτικό» σε Νο1 «πρόβλημα», επιχειρώντας εκτός των άλλων να διασπάσουν την ενότητα που δομικά διέπει την τάξη μας.

Ας μην αυταπατόμαστε: οι φράχτες στον Έβρο, οι εισβολές σε σπίτια μεταναστών, τα σύγχρονα Νταχάου (που τολμάνε και τα αποκαλούν «κέντρα φιλοξενίας») δεν γίνονται για την «επίλυση του μεταναστευτικού», αλλά είναι τμήμα της οργανωμένης διάχυσης φόβου και πανικού στην κοινωνία, για τη μετατόπιση του δημόσιου διαλόγου και εν τέλει για την απόσπαση της κοινωνικής συναίνεσης.

Η καταστολή που δεχόμαστε, όμως, δεν είναι μόνο ιδεολογική, αλλά και φυσική, καθότι ως γνωστόν, όπου δεν πίπτει λόγος πίπτει ράβδος. Ειδικά αυτή την περίοδο, ο κρατικός σχηματισμός νομοθετεί και δρα κατασταλτικά ενάντια σε οποιονδήποτε αντιστέκεται. Από τους τρομονόμους ως τους κουκουλονόμους, την αστυνομική βία σχεδόν σε κάθε πορεία, τις προφυλακίσεις διαδηλωτών όπως των τεσσάρων στις 12/02, τα ισόβια που μοιράζει το σύστημα «δικαιοσύνης» σε δεκάδες αγωνιστές, τις διαρκείς δίκες που ουσιαστικά κρίνουν παράνομες όλες τις απεργίες συνολικά, την ένστολη υποστήριξη μεγαλοεταιριών ενάντια σε ντόπιες κοινωνίες (Λευκίμμη, Κερατέα, Χαλκιδική κ.α.), την αναγόρευση ολόκληρων περιοχών σε «κόκκινες ζώνες» (Εξάρχεια), την ανάπτυξη χιλιάδων μπάτσων για τη διεκπεραίωση ναζιστικής έμπνευσης θεαμάτων (παρελάσεις), αλλά και την αδιάψευστη ενεργοποίηση του παρακράτους – όλες αυτές οι μεθοδεύσεις συνιστούν ένα τοπίο καταστολής που βάζει στο στόχαστρο όλο και μεγαλύτερα κοινωνικά κομμάτια.
Εκλογικές ψευδαισθήσεις
Στο παραπάνω πλαίσιο διοργανώνονται οι εκλογές της 6ης Μαΐου. Όπως και σε κάθε εκλογές, έτσι και σε αυτές, το κοινωνικό σώμα καλείται να επιλέξει τους δυνάστες του ή στην καλύτερη περίπτωση αυτούς που θα αντανακλούν την γκρίνια του στο κοινοβούλιο. Και αυτές οι εκλογές είναι το άλλοθι ευγενείας της βάρβαρης επίθεσης που βιώνουμε, είναι ο δημοκρατικός μανδύας του καπιταλισμού. 

Η ψήφος δεν είναι αντιμνημονιακός αγώνας, είναι η αυταπάτη ότι μέσα από τη δημοκρατία τους επιλύνονται όλα μας τα προβλήματα. Ως τάξη δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ο καπιταλισμός, είτε με το προσωπείο της δημοκρατίας είτε με αυτό της χούντας, είναι πανταχού παρών, διαιωνίζοντας την εκμετάλλευσή μας. Από τη θέση μας, δεν μπορούμε παρά να τονίσουμε με σαφήνεια ότι η διαμαρτυρία, η αντίσταση, ο αγώνας και η ταξική αντεπίθεση δεν περνάνε μέσα από τα εκλογικά κανάλια και την αντιπροσώπευση.

Οργάνωση & Ταξική αντεπίθεση

Η εκμετάλλευση έχει όνομα και λέγεται καπιταλισμός. Ο αγώνας για την ανατροπή του οργανώνεται και διεξάγεται καθημερινά στους χώρους αναφοράς μας: στα σχολεία, τα πανεπιστήμια, τις γειτονιές, τους χώρους εργασίας.
Ως εργάτες/ριες (μισθωτοί/ες, επισφαλώς εργαζόμενοι/ες, «μαύροι/ες» και άνεργοι/ες) πρέπει να οργανώσουμε τις αντιστάσεις μας. Μακριά από φυλετικές και έμφυλες διακρίσεις και πρακτικές κοινωνικού κανιβαλισμού, συλλογικοποιούμαστε με οριζόντιες δομές χωρίς ειδικούς και αρχηγούς, χωρίς πατερούληδες που ξέρουν τα συμφέροντά μας καλύτερα από εμάς. Κατανοούμε και διατρανώνουμε ότι για τα δεινά μας δεν φταίνε οι μετανάστες, φταίνε τα αφεντικά. Δεν πέφτουν οι μισθοί ή χάνουμε τη δουλειά μας επειδή «μας τις παίρνουν οι ξένοι», αλλά επειδή αυτό είναι που συμφέρει τους καπιταλιστές: η όλο και μεγαλύτερη εκμετάλλευσή μας.

Οργανωνόμαστε μέσα από σωματεία, συνελεύσεις και συλλογικότητες βάσης. Δεν αρκούμαστε στο να γκρινιάζουμε, αλλά βρίσκουμε και άλλους ανθρώπους που είναι διαθέσιμοι να παλέψουν μαζί μας και δημιουργούμε δομές αντίστασης σε κάθε χώρο δουλειάς. Δεν αφήνουμε τις λήψεις των αποφάσεων στους λίγους, στους εκλεκτούς του κάθε ΔΣ, αλλά αποφασίζουμε μέσα από συνελεύσεις όπου το κάθε μέλος είναι ισότιμο, όπου η κάθε άποψη ακούγεται, συζητιέται και, στη βάση της κατανόησης των κοινών συμφερόντων, παίρνονται οι αποφάσεις.

Δεν οικτίρουμε την κακή μας τύχη, ούτε περιμένουμε οι θεοί «να πάρουν μακριά από εμάς την κρίση». Βαδίζουμε με συνείδηση για την αντεπίθεση της τάξης μας, για την ανατροπή της συνθήκης σκλαβιάς που μας έχουν επιβάλει και ολοένα οξύνεται. Αρκεί να πιστέψουμε ότι κανείς δεν θα ψάλει τον επιτάφιο της ταξικής μας πάλης. Αρκεί να πιστέψουμε ότι η τάξη μας θα νικήσει και δεν θα υπάρχει άλλη τάξη να της αντιπαρατεθούμε, ως την κατάργηση της μισθωτής εργασίας και την αταξική κοινωνία.

Τ’ ΑΦΕΝΤΙΚΑ ΣΤΟΥ ΠΗΓΑΔΙΟΥ ΤΟΝ ΠΑΤΟ
ΖΗΤΩ ΤΟ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΠΡΟΛΕΤΑΡΙΑΤΟ

Συνέλευση Βάσης Εργαζομένων Οδηγών Δικύκλου
Σωματείο Σερβιτόρων Μαγείρων
Πρωτοβουλία Εργαζομένων στο Μετρό – Ταξικό Μέτωπο
Συνέλευση Βάσης Τεχνικών Κινηματογράφου Τηλεόρασης
Συνέλευση Εργαζομένων/Ανέργων/Φοιτητών στα ΜΜΕ


Παρασκευή 23 Μαρτίου 2012 - , 0 σχόλια

Μία άλλη δια-μαρτυρία. Όταν τα αφεντικά μας βγαίνουν στο δρόμο



Σωματείο Υπαλλήλων Βιβλίου & Χάρτου Θεσσαλονίκης
 
Κι οι ποιητές με χέρι υγρό,
υμνούνε της πατρίδας τον χαμό,
κάνουν με θέρμη τα στοιχειά στιχάκια,
με τους σοφούς του κράτους τα ‘χουνε πλακάκια,
σαν χέλια γλοιώδικα έχουν πουληθεί,
τους έχω βαρεθεί.
Με πρωτοβουλία της αλυσίδας ΙΑΝΟΣ συγκεντρώθηκαν δεκάδες υπογραφές και συμμετοχές εκδοτών, βιβλιοπωλών και ανθρώπων της τέχνης και του πολιτισμού να διοργανώσουν, λένε, μια δια-μαρτυρία.
Σκοπός τους, όπως οι ίδιοι διατείνονται: «Σας καλούμε όλες και όλους, σε μια ΑΛΛΗ διαμαρτυρία: στις 21 Μαρτίου συνθήματά μας ας γίνουν τα ποιήματα, αναφορά μας οι Ποιητές μας, πλακάτ μας οι στίχοι που μπορούν να γεννήσουν έναν άλλο στοχασμό, ένα άλλο μέλλον μέσα από το παρόν και το παρελθόν μας. Μια διαδήλωση υπεράσπισης ενός Πολιτισμού που δεν κρίνεται από την Κρίση, που όταν μνημονεύεται απαντά, με το δικό του τρόπο, στα όποια Μνημόνια….».

Για να δούμε όμως τι είναι ο «Πολιτισμός» με το Π κεφαλαίο που πρεσβεύει αυτή η πρωτοβουλία. Μέσα στο πλήθος των υπογραφών, μερικές ξεχωρίζουν: οι υπογραφές των μεγαλοεκδοτών και των μεγάλων βιβλιοπωλείων (Πατάκης, Ψυχογιός, Ιανός, Μεταίχμιο, Καστανιώτης κ.α.). 
Σε αυτά λοιπόν τα ευαγή ιδρύματα υλοποιείται ένας «Πολιτισμός που δεν κρίνεται από τη Κρίση».
Ένας «Πολιτισμός» όμως που εκμεταλλεύεται κάθε αντεργατικό μέτρο των τελευταίων ετών, με αφορμή και δικαιολογία τη κρίση.

Οι εργαζόμενοι στα βιβλιοπωλεία, τους εκδοτικούς οίκους και τις αποθήκες ακόμη μετράμε τις πληγές αυτού του «Πολιτισμού»:
18 απολύσεις στον Ελευθερουδάκη, μετατροπή των συμβάσεων από πλήρεις σε μερικές σε 40 άτομα στον Παπασωτηρίου και σε εκ περιτροπής άλλων 4.
8 απολύσεις στον Π.Κυριακίδη, απολύσεις στον Λιβάνη, στον Πατάκη, την Κέρκυρα και τον Σαββάλα, συνδικαλιστική δίωξη εργαζομένου στον Ιανό, part-time στον Καστανιώτη και πόσα άλλα μικρά και μεγάλα χτυπήματα στις ζωές μας.

Αποκορύφωμα η κίνηση των μεγαλοεκδοτών, μόλις τις προηγούμενες ημέρες. Αθόρυβα και σε αντίθεση με τις «διαμαρτυρίες» τους περί κρίσης και συναφών δαιμονίων, τα «πολιτισμένα» μας αφεντικά αποχωρούν από τις εργοδοτικές ενώσεις. Στόχος τους να εκμεταλλευτούν στο έπακρο της δυνατότητες που τους δίνει το νέο νομικό πλαίσιο, να μην κάτσουν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων και να μην υπογραφεί ποτέ νέα κλαδική σύμβαση. Προτεραιότητα τους είναι να δουλεύουμε χωρίς σύμβαση, χωρίς δικαιώματα, διαλυμένοι στις ατομικότητες μας με 400 κ 500 ευρώ!

Σε τι διαφέρει αυτό από τις επιδιώξεις της τρόικας και της κυβέρνησης; Γιατί ακριβώς «διαμαρτύρονται» οι έμποροι  που λυμαίνονται τον κλάδο του βιβλίου, χτίζοντας περιουσίες πάνω στην διαπλοκή με το πολιτικό κατεστημένο και την υπερεκμετάλλευση των κόπων μας; Κι όμως τολμούν να χύνουν κροκοδείλια δάκρυα για τα καμένα νεοκλασικά, αυτοί που εκδίδουν (παιδικά και άλλα) βιβλία στα κάτεργα παιδικής εκμετάλλευσης στην Ασία, που «όλοι μαζί τα φάγανε» από τις ευρωπαϊκές επιδοτήσεις (sic) όπως εύσχημα ονομάζουν το μεγάλο φαγοπότι του «Πολιτισμού», αυτοί που «αγωνίζονται» να γίνει η μαύρη εργασία καθεστώς στον κλάδο μας.
 Μιλούν για βία, αυτοί που στρώνουν το δρόμο στη φτώχεια και την εξαθλίωση, εκατοντάδων εργαζομένων ενός ολόκληρου κλάδου. 
Και πρέπει να ξέρουμε, πως η φτώχεια είναι η μεγαλύτερη βία.

πηγή: Βαθύ Κοκκινο

Τρικάκια που πετάχτηκαν στο Σύνταγμα στα πλαίσια της "συν οδοιπορίας" εργοδοτών και ενταγμένων Ποιητών απο τους εργαζόμενους και απολυμένους βιβλιοϋπάλληλους των Αθηνών.






Παρασκευή 16 Μαρτίου 2012 - 0 σχόλια

Aποφάσεις της Γενικής Συνέλευσης του Συλλόγου Υπαλλήλων Βιβλίου – Χάρτου Αττικής




Για τη νέα κοινωνική και πολιτική πραγματικότητα που διαμορφώνεται

Δύο χρόνια διαρκούς επίθεσης ενάντια στους εργαζόμενους, δύο χρόνια διαρκούς κινητοποίησης των εργαζομένων ενάντια στα αντεργατικά μέτρα. Δεν πρόκειται απλά για χειροτέρευση, έστω και μεγάλη, των όρων εργασίας και διαβίωσης του λαού. Δεν πρόκειται για μια στενωπό που θα διαρκέσει κάποια χρόνια, έστω και πολλά, και μετά θα επανακάμψουμε. Πρόκειται για ιστορική ανατροπή των όρων ύπαρξης της εργατικής τάξης. Μας γυρνάνε στο 1850 για να δουλεύουμε από ήλιο σε ήλιο, για ένα κομμάτι ψωμί. Αλλιώς, μας πετάνε στην ανεργία και την περιθωριοποίηση, στα αζήτητα της καπιταλιστικής χωματερής, μιας και το σύστημα δεν μας χρειάζεται όλους.

Ο καπιταλισμός μας λέει ωμά πως, το μόνο που μπορεί να μας προσφέρει είναι η φτώχεια, η μακροχρόνια ανεργία, η εξαθλίωση, η στέρηση, ο πόλεμος. Αυτό που εμείς θέλουμε καμία σχέση δεν έχει με τις «παλιές καλές μέρες», με την ψεύτικη ευδαιμονία των δανείων και των πιστωτικών καρτών, με την «ευτυχία» του στρες και της αποξένωσης, με την «αφθονία» της κατανάλωσης και της οικολογικής καταστροφής. Η ισχυρή Ελλάδα της Ολυμπιάδας, του ξεζουμίσματος των μεταναστών, η Ελλάδα που πουλά τσαμπουκά στα Βαλκάνια και στέλνει στρατό στο Αφγανιστάν και στη Σομαλία ποτέ δεν ήταν το όραμά μας. Η Ελλάδα της ευημερίας των δεικτών και της αφασίας των τηλε-παραθύρων ήξερε καλά να κρύβει τη δυστυχία των ανθρώπων. Αυτή η Ελλάδα ευτυχώς χρεοκόπησε! Δεν την αναπολούμε. Παλεύουμε για μια άλλη κοινωνία που στο κέντρο της θα έχει τις πραγματικές ανθρώπινες ανάγκες.

Στις απεργίες και τις διαδηλώσεις φωνάξαμε, «δε θα φύγουμε, αν δεν φύγουν αυτοί που ρημάζουν τη ζωή μας»! Το φωνάζουμε και πάλι, πιο αποφασιστικά, πιο επίμονα.

ΟΛΟΙ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ! ΔΕΝ ΣΤΑΜΑΤΑΜΕ ΜΕΧΡΙ ΤΗ ΝΙΚΗ!
- Να ανατρέψουμε το καθεστώς έκτακτης ανάγκης διαρκείας που μας έχουν επιβάλει. Κάτω η κυβέρνηση του τραπεζίτη Παπαδήμ(ι)ου, των κομμάτων του κεφαλαίου, της Ε.Ε., του ΔΝΤ, του ΣΕΒ. Κάτω κάθε κυβέρνηση κοινωνικού πολέμου ενάντια στους εργαζόμενους. Να πάρει ο λαός στα δικά του χέρια τις τύχες του, μέσα από συνελεύσεις σε γειτονιές και σε χώρους εργασίας.
- Απέναντι στο εκβιαστικό δίλημμα, «συναίνεση ή χρεοκοπία» που χρησιμοποιούν κράτος και αφεντικά για να επιβάλουν την υποταγή μας, να αντιτάξουμε το πραγματικό δίλλημα του κόσμου της δουλειάς, «καπιταλιστική βαρβαρότητα ή ανατροπή για μια κοινωνία χωρίς φτώχεια και εξαθλίωση, για μια κοινωνία ισότητας, αλληλεγγύης, ελευθερίας».
- Όχι στο σφαγείο των δανειακών συμβάσεων, του ευρώ και της ΕΕ. Δεν θα πληρώσει ο λαός το χρέος.
- Ενωμένοι και αποφασισμένοι να βάλουμε φραγμό στην εργοδοτική ασυδοσία και στους εκβιασμούς τους. Να ανατρέψουμε τα σχέδια τους για το τσάκισμα κάθε έννοιας συλλογικότητας και για την ιδεολογική υποταγή μας. Να περιφρουρήσουμε και να διευρύνουμε τις κατακτήσεις μας. Όπλο μας είναι η συλλογική και από τα κάτω οργάνωση στους χώρους δουλειάς.
- Η κρατική και παρακρατική τρομοκρατία δεν θα λυγίσουν τους λαϊκούς αγώνες. Άμεση απελευθέρωση των συλληφθέντων των απεργιών και των διαδηλώσεων. Να σταματήσουν οι διώξεις. Δεν διαπραγματευόμαστε το δικαίωμά μας να διαδηλώνουμε.
- Αντίσταση – Ανυπακοή - Αλληλεγγύη


ΚΑΜΙΑ ΑΝΟΧΗ, ΚΑΜΙΑ ΕΚΛΟΓΙΚΗ ΑΝΑΜΟΝΗ ΚΑΙ ΑΥΤΑΠΑΤΗ. Μπορούμε να κερδίσουμε, μόνο αν πάρουμε τα πράγματα στα χέρια μας και ανατρέψουμε στην πράξη τα σχέδια εργοδοτών- κυβερνήσεων.

Για το πρόγραμμα δράσης του Συλλόγου

Α. Για ένα πανεργατικό μέτωπο αντίστασης και ανατροπής. Μαζί με όλο το εργατικό κίνημα παλεύουμε για :
- Ανατροπή όλου του νομικού πλαισίου που καταργεί τις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας (ΣΣΕ). Κατάργηση κάθε μορφής ατομικής σύμβασης. Καμία μείωση μισθών, καμία αφαίρεση μισθολογικών κατακτήσεων (π.χ. επιδόματα). Κατοχύρωση των επιχειρησιακών και κλαδικών ΣΣΕ και των όρων που προβλέπονται σε αυτές και είναι καλύτεροι από την Εθνική Γενική ΣΣΕ. Μας λένε, πρέπει να μάθετε να ζείτε με μισθούς Βουλγαρίας, τιμές Ολλανδίας και φόρους Σουηδίας. Τους απαντάμε, διεκδικώντας 1400 ευρώ (καθαρά) κατώτερο μισθό. Θέλουμε να ζούμε αξιοπρεπώς από το μισθό μας χωρίς δεύτερη δουλειά και υπερωρίες. Η ακρίβεια δεν μας επιτρέπει να ζήσουμε ούτε με 490 ευρώ, ούτε με 700. 

Παλεύουμε ταυτόχρονα για να κλείσει η ψαλίδα των μισθολογικών ανισοτήτων, στην προοπτική της εξίσωσης των μισθών προς τα πάνω και όχι προς τα κάτω. Η κοινωνία που οραματιζόμαστε έχει ως αρχής της, «από τον καθένα σύμφωνα με τις δυνατότητες του, στον καθένα σύμφωνα με τις ανάγκες του». 
- Μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους. Κατάργηση όλων των ελαστικών μορφών απασχόλησης (ωρομίσθιο, εκ περιτροπής εργασία, συμβάσεις ορισμένου χρόνου, συμβάσεις έργου κλπ) και των νόμων που τις στηρίζουν. Λιγότερη δουλειά, δουλειά για όλους. 35ωρο-7ωρο-5ήμερο, όχι στο σπαστό ωράριο.
- Να πληρωθούν τώρα όλα τα δεδουλευμένα. Να μετατραπεί σε ποινικό αδίκημα η μη καταβολή δεδουλευμένων για πάνω από 2 μήνες. Να σταματήσει το πολιτικό και νομικό πλέγμα προστασίας των εταιρειών. Να εξαιρεθούν οι εργαζόμενοι και τα δεδουλευμένα τους από τον πτωχευτικό κώδικα. Οι εργαζόμενοι δεν είναι ούτε μέτοχοι, ούτε πιστωτές. Δέσμευση των κινητών ή ακίνητων περιουσιακών στοιχείων (προσωπικών ή άλλων εταιρειών) του ιδιοκτήτη της εταιρίας που πτωχεύει για να καλυφθούν οι αποζημιώσεις, τα επιδόματα ανεργίας των απολυμένων και τα ασφαλιστικά ταμεία
- Δημόσια και δωρεάν ιατροφαρμακευτική και νοσοκομειακή περίθαλψη για όλους. Όχι στους νόμους Λοβέρδου που διαλύουν τη δημόσια υγεία.
- Κανένας χωρίς σύνταξη στα 55. Ριζική μείωση των ηλικιακών ορίων για συνταξιοδότηση, ώστε να δημιουργηθούν θέσεις εργασίας και να βρουν δουλειά οι άνεργοι. Κατάργηση της εργατικής εισφοράς. Να πληρώσουν οι εργοδότες και το κράτος για τα χρέη που δημιούργησαν στα ασφαλιστικά ταμεία.
- Κατάργηση τώρα όλων των χαρατσιών και της φοροληστείας σε βάρος των λαϊκών στρωμάτων. Να φορολογηθεί το κεφάλαιο, όχι στις φοροαπαλλαγές των επιχειρήσεων. Να φορολογηθεί η εκκλησιαστική περιουσία.

Β. Προσανατολισμός στους χώρους δουλειάς. Οργανώνουμε διεκδικήσεις για την περιφρούρηση και διεύρυνση των δικαιωμάτων μας. Προωθούμε τη δημιουργία σωματειακών επιτροπών - επιτροπών αγώνα. Οι Επιτροπές βασίζονται στις συνελεύσεις των εργαζομένων στους εργασιακούς χώρους. Στις συνελεύσεις συμμετέχουν όλοι οι συνάδελφοι άσχετα αν είναι μέλη του συλλόγου, ή όχι. Δεν συμμετέχουν οι άνθρωποι της εργοδοσίας. Στις Επιτροπές εναλλάσσονται όλοι οι συνάδελφοι. Δεν αναθέτουμε τα προβλήματα στους πρόθυμους. Όλοι δείχνουμε διαθεσιμότητα, όλοι αναλαμβάνουμε μερίδιο ευθύνης, όλοι βγαίνουμε μπροστά. Η Επιτροπή είναι το σωματείο στον χώρο της, αυτή είναι υπεύθυνη για τη «γραμμή» που θα χαράζεται, σε συνεργασία με το σύλλογο. Η Επιτροπή είναι το λιγότερο 3μελης. Επιδίωξή μας είναι μέσα από τις συνελεύσεις και τις Επιτροπές να σπάσουμε την ατομική διαπραγμάτευση, δηλαδή την εξατομικευμένη επίθεση του εργοδότη. Είναι πολύ σημαντικό να απαντάμε οι συνάδελφοι στους εργασιακούς χώρους ως σύνολο, ως ενότητα.
Οι εργοδότες έχοντας φουσκωμένα τα πανιά τους από το νομοθετικό πλαίσιο που ψηφίστηκε, θα επιχειρήσουν το επόμενο διάστημα να μειώσουν τους μισθούς, θα απαιτήσουν υπογραφή ατομικών συμβάσεων. ΔΕΝ ΥΠΟΓΡΑΦΟΥΜΕ ΑΤΟΜΙΚΕΣ ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ. Απαντάμε συλλογικά, οργανώνουμε συνέλευση, απευθυνόμαστε στο σύλλογο.
Άμεσος στόχος μας είναι να δημιουργηθούν και να λειτουργήσουν συνελεύσεις και Επιτροπές στους εργασιακούς χώρους που υπάρχουν ανοιχτά ζητήματα και απευθύνονται αυτό το διάστημα στο Σύλλογο.

Η Γενική Συνέλευση εξουσιοδοτεί το Δ.Σ. του Συλλόγου να προχωρήσει στην κήρυξη στάσεων εργασίας και απεργιών στους εργασιακούς χώρους, όπου οι συνάδελφοι οργανώνουν την αντίστασή τους στις επιθέσεις της εργοδοσίας.

Γ. Κινούμε άμεσα διαδικασία για την υπογραφή Κλαδικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας για το 2012. Σε συνεννόηση με την Ομοσπονδία (ΟΙΥΕ) και το σωματείο της Θεσ/κης καλούμε τους εργοδότες σε διαπραγμάτευση στη βάση του σχεδίου συλλογικής σύμβασης που είχαμε επεξεργαστεί για το 2011 (χωρίς όσα μπήκαν στη ΣΣΕ του 2011). Στόχος μας να κατοχυρώσουμε τις οικονομικές και θεσμικές καταχτήσεις των παλαιότερων ΣΣΕ και να αποσπάσουμε νέες.
Προωθούμε παραπέρα το συντονισμό για τις ΣΣΕ με τα σωματεία του ιδιωτικού τομέα. ιδιαίτερα με όσα έχουν εμπλακεί σε διαδικασίες υπογραφής ΣΣΕ. Και με όσα το προηγούμενο διάστημα είχαν αναπτυχθεί αγωνιστικοί δεσμοί. Εκτιμούμε θετικά την πρωτοβουλία που πήραμε 5 σωματεία και οργανώσαμε ενημερωτική εκδήλωση (22/1) για τις ΣΣΕ και τις ανατροπές στην εργατική νομοθεσία, με εργατολόγους. 

Δ. Προχωράμε σε Κλαδική Απεργία την Τρίτη 15 Μάη, απαιτώντας να μπει φραγμός στις εργοδοτικές επιθέσεις (απολύσεις, περικοπές μισθών, μη καταβολή δεδουλευμένων, ελαστικοποίηση εργασιακών σχέσεων) Προχωράμε σε Κλαδική Απεργία και απαιτούμε την υπογραφή Κλαδικής ΣΣΕ.

Ε. Συγκροτούμε Επιτροπή Ανέργων στο πλαίσιο του συλλόγου. Πρώτη προτεραιότητα να γίνει καταγραφή των ανέργων συναδέλφων, αξιοποιώντας και τα τηλέφωνα από το βιβλίο μελών. Οι άνεργοι είναι συνάδελφοί μας, είναι μέλη του συλλόγου. Συνάντηση των ανέργων του κλάδου την Δευτέρα 2/4 στις 7.00 μ.μ στα γραφεία του συλλόγου. Η Επιτροπή Ανέργων του συλλόγου θα συμμετάσχει στο συντονιστικό συλλογικοτήτων ανέργων που έχει συγκροτηθεί. Επιδιώκει επαφές με συλλογικότητες στις γειτονιές, ώστε να απευθυνθεί στους ανέργους και στα τοπικά ΟΑΕΔ. Η Επιτροπή Ανέργων θα πρωτοστατήσει στα ζητήματα αλληλεγγύης και αλληλοβοήθειας στο πλαίσιο του συλλόγου. 
Το πλαίσιο διεκδικήσεων του Συλλόγου για τους ανέργους και την ανεργία είναι:
1. Νομοθετική απαγόρευση των απολύσεων. 
2. Χορήγηση επιδόματος ανεργίας σε όλους τους ανέργους, χωρίς προϋποθέσεις, για όσο διάστημα διαρκεί η ανεργία. Επίδομα ανεργίας και στους αυτοαπασχολούμενους που έμειναν άνεργοι. 
3. Επίδομα ανεργίας 1.400 ευρώ, όσο και ο κατώτερος μισθός, όσο και η κατώτερη σύνταξη που διεκδικούν τα συνδικάτα. Για την ανεργία ευθύνονται οι καπιταλιστές και το κράτος, όχι οι άνεργοι. 
4. Πλήρης, δωρεάν ιατροφαρμακευτική και νοσοκομειακή περίθαλψη, με ανανέωση των βιβλιαρίων του ΙΚΑ και των άλλων Ταμείων, χωρίς προϋποθέσεις. Η κάλυψη να είναι από το κράτος με χρηματοδότηση 100%, συμπεριλαμβανομένων και των οικογενειών των ανέργων. 
5. Μείωση 50% των τιμολογίων ΔΕΚΟ με παράλληλη απαγόρευση της διακοπής παροχής νερού, ρεύματος και σταθερού τηλεφώνου. Να καταργηθεί το χαράτσι (λογαριασμούς της ΔΕΗ). 
6. Δωρεάν μετακίνηση στις αστικές συγκοινωνίες. Η κάρτα ανεργίας να λειτουργεί ως κάρτα απεριόριστων διαδρομών. Μειωμένο εισιτήριο (κατά 50%) για τρένα και πλοία. 
7. Ο χρόνος ανεργίας να υπολογίζεται ως συντάξιμος χρόνος ασφάλισης. 
8. Διαγραφή χρεών από τόκους και πάγωμα αποπληρωμής δανείων για όσον καιρό κάποιος είναι άνεργος, με παράλληλη κατάργηση κατασχέσεων κάθε μορφής ιδιοκτησίας (σπίτι, κ.λπ.). 
9. Επιδότηση ενοικίου στο 100% της αξίας του. 
10. Προσλήψεις στους τομείς Υγείας, Πρόνοιας, Εκπαίδευσης και σε άλλα έργα κοινωνικών υποδομών για μείωση της ανεργίας και κάλυψη των μεγάλων κενών που υπάρχουν.

Στηρίζουμε και συμμετέχουμε ως Σύλλογος στις συγκεντρώσεις που οργανώνουν συλλογικότητες ανέργωνστις 14/3 και 15/3 για το ζήτημα της ανεργίας και για το ζήτημα της ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης των ανέργων.

ΣΤ. Απολογίζουμε θετικά την παρέμβαση στο ΙΚΑ για το πρόβλημα των συναδέλφων από τις εκδόσεις Αντ. Σάκκουλα.Θα κινηθούμε δραστήρια και στο μέλλον για να σταματήσει το αίσχος, οι εργοδότες να μην κολλάνε ένσημα (μαύρη ανασφάλιστη εργασία ή μη καταβολή εισφορών) και το ΙΚΑ να τους κάνει πλάτες. Προτρέπουμε όλους τους συναδέλφους, εργαζόμενους, απολυμένους, σε επίσχεση που έχουν τέτοιο πρόβλημα να προχωράνε σε καταγγελία στο ΙΚΑ και παράλληλα μεταφέρουμε την κάθε περίπτωση στη διοίκηση του ΙΚΑ με παράσταση διαμαρτυρίας που θα οργανώνει ο Σύλλογός μας, απαιτώντας συγκεκριμένη λύση.

Ζ. Εκδίδουμε το «Κακέκτυπο», την εφημερίδα του Συλλόγου, ώστε να συλλογικοποιηθεί η εικόνα, οι αγωνιστικές εμπειρίες και η δράση του Συλλόγου και των εργαζόμενων σε πολλούς χώρους δουλειάς σε όλο τον κλάδο. Στόχος μας είναι η εφημερίδα του Συλλόγου να παίξει έναν συνολικότερο ρόλο ενημέρωσης ως εργατικό έντυπο: για τις εξελίξεις στο εργατικό κίνημα, για διεθνείς εργατικές αντιστάσεις, για τα ευρύτερα κοινωνικά προβλήματα, για τον πολιτισμό, την τέχνη, το βιβλίο. Η εφημερίδα του συλλόγου πρέπει να αποτελέσει χώρο έκφρασης και βήμα διαλόγου για τους προβληματισμούς των μελών του Συλλόγου. Προχωράμε στην άμεση έκδοση με την ύλη που έχει μαζευτεί και επιδιώκουμε την κυκλοφορία ενός τεύχους ακόμη στο πρώτο 10ήμερο του Μάη (να συμπέσει με την κλαδική απεργία).

Η. Κυκλοφορούμε άμεσα στον κλάδο ενημερωτικό κείμενο για τις ανατροπές στους μισθούς και τις κλαδικές συμβάσεις, όπως ορίζονται από την ψήφιση του Μνημονίου 2 και του εφαρμοστικού νόμου. Προετοιμάζουμε κείμενο για την κρατική καταστολή. Οι εργατικοί και κοινωνικοί αγώνες θα βρίσκονται όλο και πιο συχνά αντιμέτωποι με την κρατική βία και τρομοκρατία και θα πρέπει να είναι έτοιμοι να απαντήσουν.

Θ. Καλούμε όλους τους συναδέλφους να πλαισιώσουν τη δράση του συλλόγου. Προσανατολισμός μας είναι να πυκνώσουν οι Γενικές Συνελεύσεις. Ταυτόχρονα να συμμετέχουμε όλο και περισσότεροι συνάδελφοι στις βδομαδιάτικες συνελεύσεις δράσεις που γίνονται κάθε Πέμπτη και οι οποίες συντονίζουν τη δράση του συλλόγου, για την υλοποίηση των αποφάσεων της Γ.Σ. Η δράση του συλλόγου για να απλωθεί σε όλο τον κλάδο και για να είναι αποτελεσματική, χρειάζεται όλους τους συναδέλφους. Πάντα στο σύλλογό μας υπήρχε ανοιχτό μέτωπο ενάντια στη λογική της ανάθεσης. Δεν υπάρχουν ειδικοί για τη λύση των προβλημάτων. Δεν υπάρχουν ηγέτες που τους αναθέτουμε τις τύχες μας. Ο Σύλλογος είναι ο καθένας από εμάς. 

Ι. Νέα Γενική Συνέλευση του Συλλόγου την Κυριακή 22 Απρίληόπου θα συζητηθούν:
- η πορεία προς την κλαδική απεργία
- μορφές αλληλεγγύης και αλληλοβοήθειας στο πλαίσιο του Συλλόγου
- η προώθηση της ιδέας του πανεργατικού μετώπου και του συντονισμού πρωτοβάθμιων σωματείων και εργατικών συλλογικοτήτων. Γι’ αυτό το θέμα θα καλέσουμε στη συνέλευση συναδέλφους από τα μορφώματα συντονισμού που υπάρχουν, για να κάνουν σύντομη ενημέρωση για την προσπάθειά τους.
- για τη στάση του συλλόγου απέναντι στα ΜΜΕ.
Για τα ζητήματα αυτά θα γίνουν συζητήσεις σε μαζέματα του συλλόγου πριν από την επόμενη Γ.Σ.

ΙΑ. Εκδίδουμε ψήφισμα συμπαράστασης για τον απολυμένο εργάτη στην Κομοτηνή, ο οποίος μέσα στην απελπισία του εισέβαλε ένοπλος στην εταιρεία που εργάζονταν, πυροβόλησε και συνέλαβε ομήρους. Η ενέργειά του ήταν μια κραυγή απόγνωσης για την κατάσταση που έχει οδηγηθεί από τις επιλογές του πρώην εργοδότη του. Όταν σπέρνουν εξαθλίωση, θα θερίσουν οργή. Και αυτή η οργή δε θα εκφραστεί μόνο με διαδηλώσεις σαν αυτή της 12ης Φλεβάρη. Θα εκφραστεί και με πράξεις απελπισίας. Ως σύλλογος βρισκόμαστε στο πλευρό του συναδέλφου. 

ΙΒ. Συμμετέχουμε στην πανευρωπαϊκή ημέρα δράσης ενάντια στον καπιταλισμό (Μ31). Το Σάββατο 31 Μάρτη διαδηλώνουμε με το πανώ του Συλλόγου. Καλούμε τα πρωτοβάθμια σωματεία σε συμμετοχή και στη συγκρότηση κοινού μπλοκ σε αυτή τη διαδήλωση. Με τη συμμετοχή μας σε αυτή τη διαδήλωση προβάλλουμε την ανάγκη για πανευρωπαϊκό συντονισμό των εργατικών αγώνων. Η προώθηση της ιδέας του πανευρωπαϊκού συντονισμού πρέπει να είναι μια διαρκής διαδικασία και είναι ανάγκη να παρθούν πρωτοβουλίες στο μέλλον σε αυτή την κατεύθυνση. Ως σύλλογος θα μπούμε μπροστά για μια τέτοια προσπάθεια. 


Κυριακή 4/3/2012
Εγγραφή σε: Αναρτήσεις (Atom)