Γερνάω μόνος…
Γερνάω μόνος, σ ένα κόσμο που γερνά,
έχει χορτάσει η ψυχή μου μοναξιά.
Γερνάω μόνος, στο μπαλκόνι μια σκιά,
έρχεται η νύχτα να μου σφίξει τη καρδιά.
Κάτι τριμμένα πράγματα από παλιά,
είναι ο χρόνος που διαβαίνει και κυλά.
Κάτι εικόνες κι ένα άλμπουμ με παιδιά
φωτογραφίες από χρόνια σχολικά.
Ξυπνάω μόνος, σε μια πόλη που ξυπνά,
οι κουρασμένοι όταν πάνε για δουλειά.
Ξυπνάω μόνος, το οχτάωρο βαρύ,
ένα απόγευμα μονάχα η ζωή!
Σε κάτι συνθήματα στον τοίχο με μπογιά,
είναι ο κόσμος που ήθελα. Αλλά…
Κάτι ωραία και μεγάλα ιδανικά,
και κάποιος έρωτας που με ξαγρυπνά!
